|
|
|
MEDİANKET |
| Eczacı, hekimin yazdığı reçeteyi eşdeğeriyle değiştirebilmeli mi? |
|
|
|
|
|
|
|
|
ETKİNLİKLER |
|
V. EGE - Biyenal Uluslararası Sinirbilim Mezuniyet Sonrası Yaz Okulu |
|
29-06-2009 / 04-07-2009 |
|
|
Avrupa Klinik Anatomi Kongresi (EACA) |
|
02-09-2009 / 05-09-2009 |
|
|
Francisella tularensis ve Tularemi Sempozyumu |
|
24-09-2009 / 26-09-2009 |
|
|
4. Ulusal Hemaferez Kongresi |
|
25-09-2009 / 26-09-2009 |
|
|
Çocuk İstismarını ve İhmalini Önleme Kongresi |
|
29-09-2009 / 30-09-2009 |
|
|
|
|
|
|
|
|
ÖZEL DOSYALAR |
Mecburi Hizmet dosyası
Hükümet, mecburi hizmeti, devlet hizmeti adıyla yeniden uygulamaya hazırlanıyor... Mecburi hizmet ile ilgili hem Medimagazin'de hem de ulusal basında çıkan haberleri bulabileceğiniz bir dosya...
MediBilgi
Sağlık personeline yönelik başta mevzuat olmak üzere tüm bilgilere buradan ulaşabilirsiniz.
SORU-CEVAP
Mecburi hizmet, atama ve nakiller, eş durumu gibi konularda sizden gelen sorular ve cevapları
Tam Gün Yasası 2009
Tam Gün Yasası Taslağı, TBMM, Sağlık Bakanlığı
TUS Dosyası
1987 yılından bu yana yapılan Tıpta Uzmanlık Sınavı (TUS) ile ilgili istatistikleri ve ropörtajları bu dosyada bulacaksınız.
Akademisyenlerimiz
Medimagazin - Akademisyenlerimiz bölümünde yer alan akademisyenlerimiz hakkında bilgilere ulaşabilirsiniz
Derneklerimiz
Medimagazin - Derneklerimiz bölümünde yer alan dernekler hakkındaki bilgileri bu bölümde bulabilirsiniz.
Tabip Odalarımız
Medimagazin - Tabip Odalarımız bölümünde yer alan tabip odaları hakkında bilgi edinebilirsiniz
Türkiye'de Tıbbi Yayıncılık
Türkiye'deki tıbbi yayınlarla ilgili mevcut durumu ve çözüm önerilerini dergi editörlerine sorduk
Tıpta Uzmanlık Eğitimi Dosyası
Uzmanlık eğitimi veren üniversiteler ve SB eğitim hastaneleri arasındaki benzerlikler ve farklar neler?
Performans Dosyası
Sağlık Bakanlığı'nın başlattığı performansa göre döner sermaye uygulaması ile ilgili bugüne kadar Medimagazin ve diğer basın organlarında yayımlanan haberler bu dosyada
Tıp Eğitimi Dosyası
Tıp fakültelerinin altyapı ve eğitimle ilgili sorunlarıyla ilgili fakültele yöneticileriyle yapılan ropörtajları içeriyor.
Tıp Kongreleri
Türkiye'de düzenlenen tıp kongreleri hakkında sayısal verilerin yanısıra dernek başkanları ve turizm firmalarının görüşlerini yansıtan, kongrelerle bir çok bilgiyi bulabileceğiniz bir dosya...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
HABER |
 |
|
|
|
|
|
29-10-2007 |
Prof. Dr. Ali Savaş
|
Akademisyenlerimiz tanıttığımız sayfamızın bu haftaki konuğu Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroşirürji Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Ali Savaş Hekimlik bir hayır kurumu değil, bir meslektir.
Özgeçmişinizi anlatır mısınız?
1986 yılında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesini; 1992 yılında İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesinde Nöroşirürji uzmanlığı eğitimini bitirdim. Daha sonra Freiburg Üniversitesi (Almanya) Tıp Fakültesinde, doktora ve yüksek ihtisas yaptım. 2000 yılında nöroşirurji doçenti; 2006 yılında nöroşirürji profesörü oldum.
2002 yılında Avrupa Nöroşirürji Topluluğu (EANS) Araştırma Birincilik Ödülü’nü aldım. 2006 yılında Münih Üniversitesi Tıp Fakültesinde “davetli profesör" olarak çalıştım ve halen çalışmaktayım.
Genel nöroşirürjinin yanısıra, özellikle hareket bozuklukları (Parkinson Hastalığı, Tremor-titreme vb.), ağrı (trigeminal nevralji, kanser ağrısı vb.) ve beyin tümörlerinin cerrahi tedavisi üzerine çalışmalarımı sürdürüyorum.
Tıp mesleğini seçme nedeniniz nedir? Seçtiğiniz için memnun musunuz?
Tıp eğitimini seçme nedenim onun bir insanın alabileceği en yüksek eğitimlerden biri olduğunu düşünmemdir. Bu eğitim özellikle antropoloji ve humanistik değerler açısından insanı en üst düzeyde eğitilmiş hale getirir. İnsanla ilgili olarak en somut ve direkt bilgiler tıp eğitimi ile elde edilir. Bunun ötesinde tıp ve tıpta uzmanlık eğitimi sonucunda insana direkt müdahale etme becerileri geliştirilir. Kanımca, bu yönüyle tıp eğitiminin değeri diğer hiçbir disiplinle kıyaslanamaz.
Tıp eğitimi gördüğüm için çok memnunum, ancak hekimlik mesleğinden memnun değilim. Hekimlik dünyanın her yerinde sorunları olan bir meslektir. Türkiye’de ise sorunlar çok daha ciddi boyutlarda sürmektedir.
Sizce işinizin en zor tarafı nedir?
Tıp genel olarak uygulanması zor bir disiplindir. Bazı tıp alanlarındaki çalışma zorlukları ancak savaştaki sıcak çatışma ve maden işçiliğiyle kıyaslanabilir. Bir de, hekim, bu sıkıntıları eğitim, akıl ve teknik beceri ile aşmak zorundadır. Bununla birlikte, hekimlik mesleğinin en zor tarafı kanımca hekimlikle ilgili konularda idari, mali ve yasal düzenlemelerin ilkel diyebileceğim ölçüde yetersiz kalmasıdır. Bu gelişmiş ülkelerde de böyledir. Hekimlik insanların sağlıkla ilgili sorunlarını çözmeye çalışan ve bunda beceri sahibi olan bir çalışma alanıdır; bu nedenle politik güç her zaman bu meslek grubunu kullanmaya çalışmıştır. Uygar ülkelerde bu sorunların çözümünde halk ve hekimler arasında adil bir denge gözetilmeye çalışılır; geri kalmış ülkelerde ise hekimler üzerinde politik ve idari baskı kurmak en kolay çözümdür. Kısacası, hekimlikle ilgili ana sorunlar politika ve rejim sorunlarıdır; Politika ve rejim düzelirse hekimlikle ilgili sorunlar çözülme yoluna girer.
İkinci önemli sorun mali sorundur. Hekimlik bir hayır kurumu değil, bir meslektir. Hekimlik mesleğini seçen kişiler bu zor mesleği sadece insanlara yardım etmek için değil, yaşam standartlarını ortalamanın üstünde bir gelirle sürdürebilmek için yaparlar. Bir klinisyen olarak hekim, bir insana sağlığıyla ilgili bir yardımda bulunduğunda, bu hastanın ve ailesinin son derece özel bir sorununun çözümüyle ilgili bir katkıda bulunur. Bu katkı sadece özel değildir; kamu açısından ek olarak genel bir katkıdır. Bu katkılar, masa başı işleri veya bürokratik işlerden çok daha direkt, operasyonel ve çok yönlüdür. Bu açıdan tüm bu özel ve genel katkıların kabul edilebilir mali karşılığı olmalıdır. Bu karşılık verilmeden yapılacak hiçbir düzenleme sorunları çözmez.
Bir akademisyen nasıl olmalıdır? Nasıl tanımlarsınız?
Akademisyenlik, kurumsal bir yapı altında, akla ve gözleme dayalı bir düşünce sistematiği oluşturmaktır. Akademisyen her türden düşüncesini şüphe üzerine kurmalıdır. Hiçbir hazır bilginin doğruluğu üzerinde kesin kanıya sahip olmamalıdır ve bu düşünce akışı içinde bilgiyi bilinmeyen kaynaklardan değil, direkt olarak sınanabilir gözlemler üzerinden edinmelidir. Gerçek akademisyenin düşünce sistematiği, inanca değil, bu yoldan elde edilmiş bilgiye dayanır. Bu akademisyenliğin anayasasıdır. Bu anayasayı uygulamayanlar, ilim adamı olabilirler, ancak bilim adamı olamazlar.
Türkiye’deki sağlık ortamını nasıl değerlendiriyorsunuz?
Yukarıda bahsettiğim sorunlar Türkiye söz konusu olduğunda çok daha fazla derinleşiyor. Türkiye, tıp alanında son derece gelişmiş uygulamaların yapıldığı bir ülke. Kamusal sağlık hizmetleri açısından bakıldığında ise dünyanın en geri ülkeleri arasında. Bunun başlıca nedeni, sağlık hizmetlerinin sunumunun politik yönetimlerce sürekli olarak kötüye kullanılmasıdır. Diğer bir deyişle sorunları çözmek için en önemli itici gücün popülizm olmasıdır.
Dünyada sağlık sistemini sağlıklı işletebilen hiçbir ülke yoktur. En iyi sistem olarak görülen Alman sisteminde bile son yıllarda bir çöküş yaşanmıştır. Amerika Birleşik Devletleri’nde ise homojen ve karşılığı tam olarak ödenmeden verilen bir sağlık hizmeti sunumu yoktur; kaliteli tıp hizmetine toplumun sadece bir kesimi ulaşabilmektedir.
Tıp hizmeti giderek daha da artan ölçüde yüksek maliyetli bir hizmet olmaktadır. Bu hizmetin reel bir maliyet dengesi kurulmadan sürdürülmesi mümkün değildir. Gelişmiş ülkelerde vatandaşlar, istisna gözetilmeden, sağlıkları için kamu veya özel sigorta kuruluşlarına düzenli ödeme yaparlar ve hasta olduklarında bu ödemelerin kendilerine dönmesini beklerler. Bizde ise vatandaşların büyük bir çoğunluğu hiçbir ödeme ve katkıda bulunmaksızın sağlık hizmeti beklemektedirler; bu bedava hizmetin karşılığında ilgili partiye oy vermektedirler. Sağlık fonunda toplanan para yetersiz olduğu için ve seçim kaygılarından dolayı hükümetler bedava sağlık hizmetini yatırım fonları ve dış borçlanmayla yürütmeye çalışırlar. Bu ekonomik bir suistimaldir ve bu şekilde ülke genelinde sürekli ve iyi bir sağlık sisteminin kurulması imkansızdır. Ayrıca, sağlık için ödeme yapan vatandaşların birikimleri, ödeme yapmayan kesime aktarılmaktadır; bunun çağdaş anlamda bir sosyal adalet anlayışı olmadığı ortadadır. Kısacası halk genel olarak sağlık için para ödemeyi ve sağlığı bozulduğunda bu ödemelerden yararlanmayı kabul etmelidir. Gerçek ödemeye dayalı bir sağlık sigortası sistemi kurulmadan yapılan hiçbir şey kalıcı ve etkin olamaz.
Kanımca, Türkiye bireysel özgürlüklerin özellikle son yıllarda oldukça genişletildiği bir ülkedir. Buna karşın, hekimler ise Türkiye’de büyük bir politik ve yasal baskı altındadır. Türkiye’de 1980 askeri darbesinden kalan tüm toplumsal baskı yasaları temizlenmiştir. Bunlar arasında sadece hekimlere uygulananlar kalmış; dahası, sivil iktidarlar tarafından bunlara yenileri eklenmiştir. Mecburi hizmet yasaları ve yeni getirilen hekimlik uygulamalarına yönelik ceza yasaları, hekimler üzerinde, diğer meslek ve vatandaş gruplarında olmayan türde bir baskı ortamı oluşturmaktadır. Buna benzer bir örnek hiçbir uygar ülkede yoktur. Dünyada hekimlik uygulamalarını ve üniversite çalışmalarını, sadece baskıyla ve hekimlere yönelik düşmanlık duygularıyla düzenleyerek yürütmeyi başarabilmiş hiçbir örnek yoktur. Türkiye’de üniversite, sağlık ve hekimlikle ilgili sorunların çözümü için en çok akla ihtiyaç bulunmaktadır.
Yurt dışında aynı işi yapmak ister miydiniz?
Daha önce söylediğim gibi yurt dışında da, daha az olmakla birlikte sorunlar mevcuttur. Ancak Türkiye’de durumun, medeni yaşam, üniversite ve hekimlik açısından bu noktaya geleceğini düşünebilseydim; dönmemek için daha çok çaba harcardım. Daha fazla olumsuzluk eklenirse yurt dışına gitmek için yeniden girişimde bulunabilirim.
Yurt içi ve yurt dışı dergilerde yayımlanmış kaç yayınınız var?
Uluslararası dergilerde 75, ulusal dergi ve kitaplarda 30 kadar bilimsel yayınım bulunmaktadır.
Çalıştığınız kurumla ilgili bilimsel ve akademik değerlendirmeniz nedir?
Ankara Üniversitesi, Türkiye’nin en köklü ve düzgün işleyen üniversitelerinden biridir. Bu kurum özellikle üniversite eğitimi açısından Türkiye’nin itici gücüdür ve üniversite gelenekleri tam anlamıyla oturmuştur. Ankara Üniversitesi Cumhuriyet Dönemi’nin ilk üniversitesidir. Yapısı ve kuruluşu itibariyle, ülkesine, Cumhuriyet’in kuruluş ilkelerine ve Mustafa Kemal Atatürk’ün anısına sıkı sıkıya bağlı bir öğrenci ve öğretim üyesi kitlesini içinde barındırmaktadır. Ne yazık ki, son dönemlerdeki politik değişim nedeniyle, bu niteliğinden ötürü adeta cezalandırılmakta ve baskı görmektedir.
Akademik çalışmaların sağlıklı yürütülmesi için tüm Türkiye’de üniversite özerkliğinin kurulması gerekir. Bu özerklik Avrupa ülkelerinde olduğu gibi özellikle idari, yasal ve mali açılardan sağlanmalıdır. Kanımca, özerkliğin önündeki en büyük engel günümüzde artık YÖK değil politik idaredir. Politik güç üniversiteyi ve akademik kuruluşları ele geçirip yönetebilir, ona saldırabilir ve yok edebilir: ama bu ülkenin ve insanlığın yararına bir iş olmaz.
Bilim üretimi yüksek maliyetli bir iştir. Türkiye’de üniversite öğretim üyelerinin gelirleri ve özlük hakları kabul edilemez ölçüde düşük seviyededir. Buna karşın, kamu üniversiteleri baskı altındayken vakıf üniversitelerine birçok imtiyaz tanınmaktadır. Türkiye eğer bir Avrupa ülkesi olmak istiyorsa kamu üniversitelerini geliştirmeden bunu başaramaz. Avrupa’nın kalbi diyebileceğimiz Almanya ve Fransa’da akademik çalışmaların hemen hemen tamamı kamu üniversitelerinde yürütülmektedir. Hükümetler de onları geliştirmek için büyük çaba harcarlar ve özerkliklerine saygı gösterirler. En iyi beyinler artık Türkiye’de üniversite kurumlarında çalışmak istememektedirler. Yine de, özellikle mali sıkıntılar ve baskılar göz önüne alındığında Ankara Üniversitesi Türkiye’deki en iyi işleyen kurumlardan biridir.
YÖK Başkanı olsaydınız neleri değiştirirdiniz?
Yukarıda düşüncemi özetledim. Ancak sorunların çözümü için YÖK’ten çok hükümetlerin akıllıca hareket etmesi gerekir. Üniversiteler birer Türk buluşu değildir. Çalışmalarıyla ilişkili yasalarda ve yönetmeliklerde icatta bulunmak gereği yoktur. Avrupa’daki iyi örneklerin Türkiye’de de uygulanabileceği kanısındayım.
Son dönemde, yakın döneme kadar en iyi tıp uygulamalarının yapıldığı kurumlar olmasına karşın, tıp fakültelerine karşı, adeta onları yok etmek ve sağlık sisteminden dışlamak gibi bir anlayış hakim olmaktadır. Politik idareyi yönlendirenler, bir ölçüde özerk oldukları için üniversitelerde, birtakım işlerini devlet dairelerindeki kadar rahat yürütemediklerinden dolayı rahatsızlık duyuyor olmalılar. Asıl bu anlayış gerçekten bir Türk buluşu olabilir; çünkü dünyada bir eşi benzeri yok. Gelişmiş ülkelerde tıp fakülteleri sağlık hizmetlerinin yürütülmesinde altın standartları ortaya koyar, özgürce uygular ve akıllı idareler bunu kendileri için bir avantaj olarak görürler; yakın döneme kadar bu Türkiye’de de böyleydi. Türkiye’de idari ve politik olarak aklın, bilime ve eğitime saygının ve medeni anlayışların hakimiyeti kurulmadıkça, YÖK başkanı olsam bile sorunları kalıcı olarak çözebileceğimi sanmıyorum.
Mesleğinizde hedeflediğiniz yere ulaşabildiniz mi?
Daha önce hedeflemiş olduğum yere ulaştım diyebilirim. Bu dönemde hedeflemiş olduğum yere ise henüz ulaşmadım.
Mesleğinizle ilgili başınızdan geçen ilginç bir anınızı anlatır mısınız?
Asistanken bir lomber disk hastasının yakınına bilgi verirken başka bir hasta ile karıştırdım ve hastasının durumunun kötü olduğunu, beyninde multipil metastaz olduğunu söyledim. Hasta sahibi, bilmiyorduk dedi; üzüldü ve gitti. Kısa bir süre sonra karıştırdığımı anladım ve hasta yakınına durumu anlattım. Sadece lomber disk hernisi olduğunu ve ameliyat olacağını söyledim; sevindi ve gitti. Disk hernili hastada ertesi gün ataksi ortaya çıktı ve BT çektiğimizde beyinde multipil metastaz olduğunu gördük. Bunu hasta yakınına açıklaması daha zor oldu tabii!
Kendi sağlığınıza yeterli özeni gösterebiliyor musunuz?
Tam olarak gösterdiğimi söyleyemem.
Tıp dışında uğraşlarınız ya da hobileriniz var mı?
Evet var. Klasik gitar çalmak, özellikle felsefe ve tarih alanında olmak üzere kitap okumak, tenis oynamak ve gezmek diyebilirim. Ama giderek daha az vakit bulabiliyorum.
Ailenize yeterince vakit ayırabiliyor musunuz?
Evet; her zaman!
Teşekkürler.
27/10/2007
|
Akademisyenlerimiz
AKADEMİSYENLERİMİZ - Prof.Dr.Haldun Güner - 23-01-2006
AKADEMİSYENLERİMİZ : Prof.Dr.Yeşim Gökçe Kutsal
‘Benim açımdan akademisyenlik en son basamak’ - 30-01-2006
Prof. Dr. Leyla Suna Atmaca : Kaliteli hekim yetiştirilmeli
“Part-time, full-time ayrımı ortadan kalkmalı” - 06-02-2006
Prof.Dr.Feyhan Ökten :Profesör kadrosuna geçince bizi motive eden bir unsur kalmıyor - 13-02-2006
Prof. Dr. Sermet Koç :Ülkemizde adli tıbbın ideal bir düzeye çıkmasını en önemli sorumluluğum olarak görüyorum” - 20-02-2006
Prof.Dr. Enver Hasanoğlu: Akademisyen full-time ve sözleşmeli olmalı - 27-02-2006
Prof. Dr. Mehmet Ali Gürer :Dekan seçimle gelse, rektör hegemonyası olmaz” - 06-03-2006
Prof. Dr. Ayşegül Demirhan Erdemir :Gerçek çalışanlara ödül verilmesi pek sık olmaz ve değerleri bilinmez” - 13-03-2006
Prof. Dr. Orhan Güven :Bilim, ulusal değil uluslararasıdır” - 20-03-2006
Prof. Dr. Alaittin Elhan :Bilimselliğin ana şartı huzur - 27-03-2006
Prof. Dr. Nimet Ünay Gündoğan :Akademisyen, öğütlediği şeylerin temsilcisi olmalı” - 03-04-2006
Prof. Dr. Ali Rıza Uysal :Akademisyen, toplumun geleceğini hedeflemeli - 17-04-2006
Prof. Dr. Numan Numanoğlu :Hiçbir zaman ulaşılacak hedef bitmez - 24-04-2006
Prof. Dr. İrfan Sabah :Akademisyen bilgisini paylaşmalı ve yetiştirdiği insanlara vermeli” - 01-05-2006
Prof. Dr. Aydın Paşaoğlu :Bir akademisyen yaşayışıyla, davranışıyla örnek olmalıdır” - 08-05-2006
Prof. Dr. Pakize Doğan :Akademisyenlik bir yaşam tarzıdır - 15-05-2006
Prof. Dr. Hüseyin Dindar :İnsanın ömrü, sağlığı ve zamanı müsaade ettiği sürece hedefler tükenmez” - 29-05-2006
Prof. Dr. Nilgün Sayınalp :Bir akademisyen eğitmen, bilim adamı ve araştırmacı kimliklerini taşımalı - 05-06-2006
Prof. Dr. Recep Akdur :Bir akademisyenin ulusal ve evrensel akademik ölçülere uyması gerekir - 12-06-2006
Prof. Dr. Gamze Mocan Kuzey :Akademisyen bencil olmamalıdır - 19-06-2006
Prof. Dr. N. Ertan Mergen : Akademisyen, kendisinden sonra gelenlerin önünü açmayı bilmeli ve onların kendisini geçmesine olanak sağlamalıdır - 26-06-2006
Prof. Dr. Şamil Aktaş : Arkadaşlarım ‘tatlı su hekimi’ diye dalga geçiyorlardı. Şimdi en doğru seçimlerimden biri diye düşünüyorum” - 04-09-2006
Doç.Dr. Sancar Bayar: Yakınmanın kimseye bir faydası yok.
Yapmamız gereken şey çalışmak" - 11-09-2006
Prof. Dr. Ahmet Türkçapar :Bilgiye ulaşmak ve bilim yapabilmek için meraklı olmak lazım” - 18-09-2006
“Akademik kadroların sayısı çok hızlı artıyor” - 25-09-2006
Prof. Dr. Ülkü Bayındır
Akademisyen, Cumhuriyetin değerlerine sahip çıkmada öncü olmalıdır - 02-10-2006
Akademisyen olmak için, insanlarla bilgi paylaşımını bilmek lazım - 09-10-2006
Prof. Dr. Kaan Karayalçın :Hasbelkader bir yönetici konumuna gelmek en büyük korkum - 06-11-2006
“Akademisyen, sadece dersini değil mesleki deneyimlerini de paylaşan birisi olmalıdır” - 13-11-2006
“Türkiye’de üniversite öğretim üyeleriyiz, ne kadar akademisyen olduğumuz tartışılır” - 20-11-2006
“Akademisyen, bilimsel araştırmalar yapmalı, yaptırmalı, yönetmeli, yol göstermelidir” - 27-11-2006
Babam, ‘Tıbbı seçme’ dediği için doktor oldum! - 04-12-2006
“Akademisyen full time çalışmalı” - 11-12-2006
“Profesör olduktan sonra tempoyu düşürmemek gerekir” - 18-12-2006
Prof. Dr. Lügen Cengiz :Akademisyen her şeyden önce iyi düşünebilmeli, okumalı ve bilgiye önem vermeli - 25-12-2006
“Akademisyen hem sosyal hayatta, hem de tıp mesleğinde lider olmalıdır” - 15-01-2007
“Doktordan çok ebe ve hemşireye, mühendisten çok teknisyen ve teknikere ihtiyaç var” - 22-01-2007
“Akademisyen ülkesine ve milli değerlerine sahip çıkabilmeli” - 29-01-2007
Doç.Dr.Fatih Avşar :Akademisyenlik yalnızca hastane ortamını kapsamamalı” - 05-02-2007
“Akademisyen bildiklerini yazan ve öğretendir” - 12-02-2007
“Akademisyenlik sırf unvan alınan bir müessese olarak algılanmamalı” - 19-02-2007
“Anesteziyologların iş riski diğer hekimlere göre daha yüksek” - 26-02-2007
“Akademisyen, sergilediği davranış biçimi hatta yaşam tarzı ile örnek bir model oluşturmalıdır” - 05-03-2007
“Eğer bir fark göremiyorsanız, zamanınızı boş yere harcamışsınızdır, yazık olmuş size” - 12-03-2007
“İyi niyet, yetenek ve gayret ayrıca bilimsel ahlak en ön planda olmalı” - 19-03-2007
Prof. Dr. Meral Or:Akademisyen kültürlü olmalı, gençlere de topluma da örnek olmalı - 02-04-2007
Prof. Dr. Münacettin Ceviz - 09-04-2007
Prof. Dr. Ali Yağız Üresin - 16-04-2007
Prof. Dr. Ufuk Beyazova - 23-04-2007
Prof. Dr. Cüneyt Türkoğlu - 30-04-2007
Prof. Dr. Ertan Tatlıcıoğlu - 07-05-2007
Prof. Dr. Gülay Şadan - 14-05-2007
Prof. Dr. Vedat Göral - 21-05-2007
Prof. Dr. Raşit Vural Yağcı - 28-05-2007
Prof. Dr. Yeşim Tunçok - 04-06-2007
Prof. Dr. Sibel Göksel - 11-06-2007
Prof. Dr. Hakkı Engin Aksulu - 18-06-2007
Prof. Dr. Feyza Erkan - 25-06-2007
Prof. Dr. Erdoğan İnal - 03-09-2007
Prof. Dr. Necati Örmeci - 10-09-2007
Prof.Dr.İzge Hakan GÜNAL - 17-09-2007
Prof. Dr. Ünal Açıkel - 24-09-2007
Prof. Dr. İsmail Hakkı Aydın - 01-10-2007
Prof. Dr. Mustafa Gönüllü - 08-10-2007
Prof. Dr. Necmi Aksaray - 22-10-2007
Prof. Dr. Ali Demir - 05-11-2007
Prof. Dr. Yıldız Camcıoğlu - 12-11-2007
Prof. Dr. Abdülkadir Çevik - 19-11-2007
Prof. Dr. Atilla Erdem - 26-11-2007
Prof. Dr. Fuat Demirci - 03-12-2007
Prof. Dr. Aynur Akyol - 10-12-2007
Prof. Dr. Gülay Kurtay - 17-12-2007
“Akademisyen dürüst ve işinin ehli olmalıdır” - 31-12-2007
Prof. Dr. Halil Kurt - 07-01-2008
Prof. Dr. Işık Sayıl - 14-01-2008
Prof. Dr. Betül Ayşe Sin - 21-01-2008
Prof. Dr. Hasan Özkan - 28-01-2008
Prof. Dr. Mesiha Ekim - 04-02-2008
İzmir Tabip Odası - 04-02-2008
Prof. Dr. Gülhis Deda - 11-02-2008
Prof. Dr. Ata Nevzat Yalçın - 18-02-2008
Prof. Dr. Bülent Kaya - 25-02-2008
Prof. Dr. Deniz Gökengin - 03-03-2008
Prof. Dr. Murat Faik Erdoğan - 10-03-2008
Prof. Dr. Kaan Aydos - 17-03-2008
Prof. Dr. Mesut Birol Atay - 24-03-2008
Prof. Dr. Neyyir Tuncay Eren - 07-04-2008
Prof. Dr. İlker Ökten - 14-04-2008
“Akademisyen çok araştırıcı olmalı” - 21-04-2008
Prof. Dr. Dilek Yörükoğlu - 28-04-2008
Prof. Dr. Nihat Arıkan - 05-05-2008
Prof. Dr. İskender Alaçayır - 12-05-2008
Prof. Dr. Rana Anadolu-Brasie - 19-05-2008
Prof. Dr. M. Nail Çağlar - 26-05-2008
Prof. Dr. Derya Dinçer - 02-06-2008
Prof. Dr. M. Necmettin Ünal - 09-06-2008
Prof. Dr. Metin Özenci - 16-06-2008
Prof. Dr. Feride Söylemez - 23-06-2008
Prof. Dr. Atıf Akdaş - 30-06-2008
Prof. Dr. Hakan Yaralı - 01-09-2008
Doç. Dr. Gonca Yılmaz - 08-09-2008
Prof. Dr. Tarık Aksu - 15-09-2008
Prof. Dr. Hulusi Bülent Zeyneloğlu - 22-09-2008
Prof. Dr. Bülent Tıraş - 13-10-2008
Prof. Dr. İsmail Mete İtil - 20-10-2008
Prof. Dr. Ayşe Dursun - 27-10-2008
Prof. Dr Selda Demirtaş - 03-11-2008
Doç. Dr. Ali Ünsal - 10-11-2008
Dr. Ahmet Erdem - 17-11-2008
Doç. Dr. Nüket Örnek Büken - 24-11-2008
Prof. Dr. Murat Karaşen - 01-12-2008
Prof. Dr. Onur Karabacak - 15-12-2008
Prof. Dr. Ahmet Akkaya - 22-12-2008
Doç. Dr. Coşkun Polat - 29-12-2008
Prof. Dr. Fahri Ovalı - 05-01-2009
Prof. Dr. Çimen Karasu - 12-01-2009
Prof. Dr. Ali Rıza Gür - 26-01-2009
Prof. Dr. Ali Aydınlar - 02-02-2009
Prof. Dr. Cevat Yakut - 02-03-2009
Prof. Dr. Ayşe Şebnem Özkan - 09-03-2009
Prof. Dr. Enver İhtiyar - 23-03-2009
Prof. Dr. Cemil Sabuncu - 30-03-2009
Prof. Dr. Bülent Tutluoğlu - 13-04-2009
Prof. Dr. Eren Erken - 20-04-2009
Prof. Dr. Emine Bahar Kurt - 27-04-2009
Doç. Dr. Mesut Öktem - 04-05-2009
Prof. Dr. Baki Göksan - 11-05-2009
Prof. Dr. Gürkan Uncu - 18-05-2009
Prof. Dr. Metin Çapar - 25-05-2009
Prof. Dr. Ayşe Serdaroğlu - 01-06-2009
Prof. Dr. Ercüment Ege - 08-06-2009
Prof. Dr. Eftal Yücel - 15-06-2009
Doç. Dr. Figen Şahin - 22-06-2009
Prof. Dr. Musa Bali - 29-06-2009
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
RÖPORTAJ |
Prof. Dr. Musa Bali
Akademisyenlerimizi tanıttığımız sayfamızın bu haftaki konuğu, Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Nefroloji Bilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Musa Bali
|
|
|
|
|
|
|
|
