YAZARLAR

Tüm Yazarlar

Tomi’ yi KaybettikProf. Dr. Haldun GÜNER

Gazi Tıp Fakültesi Emekli Öğretim Üyesi

Faks: (312)2124647
Prof. Dr. Haldun GÜNER

29.11.2010, Pazartesi

Tüm Yazıları

Tomi’yi kaybettik arkadaşlar. O bizim sokağın, sitenin, hatta mahallemizin köpeği idi. Tüm çocuklar, hayvan sevgisini ondan öğrendiler. Oyunları da, haylazlıkları da hep onunla idi. Hiçbiri ondan korkmazdı.

Sabahları her gün, sokağın başına kadar çocukları servise götürür, bininceye kadar başlarında beklerdi. Site bakkalına gidenlerin ya da gezintiye çıkanların yanında yürüyüşe başlar, bir süre sonra onlardan ayrılmış görüntüsü verse bile, uzaktan takip ederek koruma görevini eksiksiz yapmaya çalışırdı.

 

Sokağımıza ilk geldiğinde, köpek korkusu olanlar, sokaktan  atılmasını istediklerinde, çoğunluğun nasıl şiddetle karşı çıktığını hatırlıyorum. Günlerce kendisini istemeyen ve ondan korkan bir hanımın kapısının önünde yatarak, ona nasıl bir sevgi aşıladıysa, bir süre sonra onların da sevgilisi olup çıkıvermişti.

Aslında sokağa ne zaman geldiğini, neden sadece bizim sokağı kendine mesken tuttuğunu kimseler bilmezdi. Yirmi iki yıldır aynı sokakta yaşarız. Arada bir, Tomi’nin yaşıyla ilgili tartışmalar yaparız. Kimine göre on yedi, kimine göre yirmi iki yaşındaydı. Aslında Tomi, çok akıllı bir sokak köpeği.  Dev cüssesi ile yabancıları korkutsa da kimseyi ısırdığı vaki değildi. Sadece kıyafetini beğenmediklerine, sokağa hızla giren, kargo ve su dağıtıcılarına havlardı.  Çıkmaz sokağımıza neden olanca hızlarıyla girerler, bugün bile anlamakta güçlük çekerim. Aslında Tomi’nin derdi, sokakta oynayan çocukların zarar görmemesinden başka bir şey değildi.

 

Beslenmesi mahalleliden, özel mamalar alınır, yemeklerden verilir, arada bir kemik verenler bile olur, özellikle suyu hiç eksik edilmezdi.  Son zamanlarda yürümekte zorlandığından, arkadaşlar ekmek içinde aspirin koyup verirlerdi. Aspirin aldığında rahatladığını bildiğinden olsa gerek,  akşamları aspirin verenin kapısının önünde beklerdi. Sokaktan biri vefat ettiğinde ya da birisi evlendiğinde, günlerce kapısının önünde yatarak, gün olur üzüntüleri, gün gelir sevinçleri paylaşırdı.

 

Başlangıçta çok doğururdu Tomi. Hatta onun bir yavrusu halen bizim köpeğimiz. Bir süre sonra bir komşumuz kısırlaştırdı. Mahalleliyi  çocuk  derdinden de kurtarmış oldu. Her hastalandığında, ilk öğrenenler,  kendiliğinden veterinere götürüp tedavisini yaptırırdı. Aşıları yine mahalleli tarafından eksiksiz yaptırılan Tomi’nin veterinerde sağlık dosyası bulunurdu. Hatta ara sıra kendisi bile,  veterinere şöyle bir uğrayıp ziyarette bulunurdu. Tomi’nin, tasmalı ve bağlı bulunduğunu hiç hatırlamıyorum. Belki bunca uzun yaşamasını bir yerde, bu özgür yaşantısına borçluydu.

 

-Alt tarafı bir sokak köpeği, amma da abarttın- bile diyebilirsiniz. Bizler de önceleri onun ne kadar akıllı olduğunun farkında değildik. Ta ki başkaları öğrenip televizyona çıkartıncaya  kadar. Bizim sokakta, gelinip  yaşadığı ortamda çekimleri yapılarak, adına program yapılan tek varlıktı Tomi. 

Geçenlerde, ben yurt dışında idim. Artık iyice yerinden kalkamaz olduğunda, mahalleli veterinerine haber vermiş. Yapılan konsültasyon sonucunda, hep birlikte karar verilerek, önce anesteziyle uyutulmuş, sonra verilen iğne ile yaşama veda etmiş Tomi.  Şimdi orada, sokağımızın başında gömülü.  Mutluköy’de, Simitçi Kafe’nin hemen karşısına.

 

Dostluğu da, sevgisi de, gerçek  insan, gerçek dost gibiydi Tomi’nin. Sokağımızda, yerini bir başkası alabilir mi? Şimdilik zor gibi. Komşular arasından birileri, yenisini bulup getirirler mi, ileride biz ne yaparız, bilemiyorum. En iyisi, kendiliğinden gelerek aramıza katılmaya talip olan birisi olursa, onu  kabullenmek gibi görünüyor. Kulübesi, mama ve su kapları şimdilik olduğu gibi, yerli yerinde duruyor. 

Video görüntüleri, mahalleli ve  çocuklarla olan fotoğraflarıyla birlikte  hep yanımızda, her zaman kalbimizde olacak.

Yorum yazmak için tıklayınız

Bu sayfalarda yer alan okur yorumları kişilerin kendi görüşleridir. Yazılanlardan Medimagazin veya medimagazin.com.tr sorumlu tutulamaz.

People
0
1) öznur tuçelli (işletme)
27.06.2011 22:42:16
Sevgili Haldun bey

yazınızda bahsettiğiniz gibi Tomy'den korkandım ama onu istemeyen değildim.. Tomy benim de tek güvencemdi.. kapıya onun için yemek bırakıp kapıyı hızla kapatıp mutfak camımdan onu yemeğe çağırırdım.. rahmetli eşim İsmail 6 ay da bir izne geldiğinde arabasının tekerleğinden onu tanır:-) arkasından gelir bizim kapıda yazınızda bahsettiğiniz nöbetine başlardı... hayretler içinde kalırdım... korkmama rağmen kapı önündeki camekanımı kitlemez.. geceleri orada yatmasına izin verirdim.. "keşke" yok.. ama keşke şimdi aramızda olsalardı... sevgiyi örneklediğiniz ve bize öğrettiğiniz için binlerce teşekkürler.. öznur

People
0
2) Hayri Yürür (mühendis)
03.12.2010 14:37:26
Saygıdeğer hocam, yazılarınızı zevkle okuyorum fakat bu seferki yazınız bir başka olmuş, keşke günlük hayatımızı paylaştığımız cevremizdekilerde yazınızda bahs ettiğiniz tomi kadar anlayışlı ve etrafına saygılı olsaydı çok daha mutlu ve huzurlu bir dünyada yaşantımızı sürdürürdük. elinize sağlık saygılar sunarım. hayri Yürür
People
0
3) abdülkadir Bozaykut (Dr.)
03.12.2010 13:05:47
Belki biraz da teknolojik yeniliklerin neden olduğu cemiyet hayatımızın her sahasında fazlasıyla boy gösteren degenerasyonun hepimizi etkisi altına aldığı günümüzde yazdığınız bu makale doğrusu içimizi ziyadesiyle ısıttı. İnsan sevgisinin hareket noktası hayvan sevgisidir derler.S izi hiç bir karşılık beklemeden seven ve ufacık cüssesyle korumaya çalışan başka bir varlık var mı acaba? Sizi ve tüm mahallenizi tebrik ediyor,minnet ve şükranlarımın kabülünü arzediyorum.
People
0
4) Sibel Gögen (Aile Hekimliği Uzmanı)
01.12.2010 18:40:50
Sevgili Haldun Hocam,Uzun zamandır okuduğum en güzel yazılardan biri. Sağlık sektörünün sürekli karamsar ve kasvetli haberlerinden o kadar bunaldık ki, inanın yazınızla içimizi ısıttınız.Tomi'nin mezarını biran önce ziyaret etmek için sabırsızlandım.Sevgiyle kalın ve Tomi'nin yavrusunu bizler için de okşayın...
People
0
5) Aykut TUNCER (Doktor)
01.12.2010 15:12:16
Sayın Hocam,çok duygulandım. 8 yıl önce kadın doğum asistanlığına başlayacağım günlerde, oğlunuz (sınıf arkadaşım) Levent Bey'in vasıtasıyla, mesleki öğütlerinizi almak, tecrübelerinizi dinlemek maksadıyla, sizinle evinizde tanışma fırsatım olmuştu. Yazdığınız herşey (mahalleniz, Tomy) gözümün önünde canlandı, bu anlamda ben den de bir parça koptu gitti. Üzüntünüzü paylaşıyorum. Saygılarımla...
People
1
6) ihsan Burke (uzman doktor)
30.11.2010 23:03:14
Tüm meslektaşlarımı bu tür duygusallığa ve sevgiye davet ediyorum, saygıdeğer hocamızı kutluyorum.
People
0
7) Bülent Duran (Dr)
30.11.2010 12:56:01
Medimagazinin en güzel yazısı, tebrik ederim. Sevgi ve saygılarımla.
Yazarlar
SON HABERLER
#MedimagazinHİT (HAFTALIK)
#MedimagazinHİT (AYLIK)
ETKİNLİKLER
TarihEtkinlikKategoriYer