YAZARLAR

Tüm Yazarlar

Neden Rubai? İsmail Hakkı AYDIN
 İsmail Hakkı AYDIN

01.01.2018, Pazartesi

Tüm Yazıları

Muhterem karilerim çok iyi bilirler ki yaklaşık on yıldan beri Medimagazin gazetemizdeki “Nörofilozofi” köşemde düzenli olarak felsefe, edebiyat, sanat, teoloji, bilim, kültür, tarih, eğitim politikaları ve özellikle de mesleki problemlerimizle ilgili konularda periyodik makalelerim yayımlanmaktadır. Yazılarımın hemen hepsini, kendime ait, güfte olabilecek formda bir rubai veya dörtlük ile sonlandırırım. Bazı okurlarım, bu rubailerimi çok basit ve anlamsız bulur ve bu düşüncelerini, çeşitli yollarla bana iletirler. Bu hususu izah etmek gayesiyle RUBAİ konusunda kısa bir bilgi vermek arzusundayım.

Bir anlamda manzum söz yakut, zümrüt ve incilerinin saklandığı ve muhafaza edildiği birer MÜCEVHER KUTUSU olarak telakki ettiğim rubai, “hikmet ve tefekkür şiiri” olarak bilinmektedir. Kalbin hissettiği yoğun duyguları, zihnin daldığı derin düşünceleri, aklın çözemediği sırları, varlık ve yokluğu, aşkı, hayat ve ölüm temalarını, kendine has iki aruz  formu (Ahrem ve Ahreb) ve kaideleri çerçevesinde, detaylandırıldığında ciltlerce kitabı oluşturacak  hissiyatı ve bilgiyi süzüp, rafine ve kristalize ederek, belli bir hayat felsefesinin ışığı ve merceği altında, perdenin her iki tarafını da farklı şekilde  yorumlayabilecek ve düşündürebilecek mükemmellikte,  ustalıkla dört mısraya sığdırabilme sanatıdır.

Milletlerin bekasında ve devletlerin payidar olmasında çok mühim rolü olan faktörlerden biri de sanatın içerisinde, olmazsa olmazı, musikidir. Hele bizim Türk musikimizde rubai, bestekârlarımızın güfte anlamında beslendiği tek kaynaktır.

Klasik Doğu Edebiyatı içerisinde en muhteşem rubailer İran Edebiyatı’nda, günümüzde de Dünya Edebiyatı klasikleri arasında yer alan Ömer Hayyam ile zirveye ulaşmış ve şöhret bulmuştur. Rudekî’yi de mutlaka zikretmek gerekmektedir. Arap Edebiyatı’nda ise Şeyh Ömer İbn’ül Fârid en önde gelenidir. Türk Edebiyatımızda en meşhur rubai şairi, Azmizâde Hâletî’dir. Ancak Fuzûlî, Nef’î, Nev’î, Nedîm ve Şeyh Gâlip gibi Dîvan şairlerimizin de rubai yazdıklarını görmekteyiz. Son dönemlerde iseArif Nihad Asya ve Yılmaz Karakoyunlu’yu zikretmek gerekmektedir.

1300 yıldan beri geleneksel olarak zamanımıza kadar, kuşaktan kuşağa meşk usulü ile aktarılan, yaşatılan ve klasikleşen Türk Musikimizde, son dönemlerde bestelenen eserlerin, eskiden olduğu gibi  klasikleşememesi, kalıcı olamaması, temel itibarıyla güfte olabilecek rubai formunda yazılmış şiirlerin yetersizliğinden kaynaklanmaktadır.

Musiki ile olan çok yakın münasebetim sebebi ile bestekârlarımız, sazendelerimiz  ve hanendelerimizin hep bu hususta şikâyetçi olduklarını bildiğimden, ben de bunun eksikliğini hissettiğimden, bir nefes olabilmek amacıyla yıllardan beri  rubai yazma gayreti içerisindeyim. İçerisinden, yüzden fazla rubaimin veya dörtlüğümün, çok değerli bestekârlarımız tarafından bestelenmiş şiirlerimin-güftelerimin yer aldığı altı şiir kitabı (Sûz-i Dilârâ, Aşk, Vuslat, Nefes, Hicran ve Yâ Hayy!) neşrettim. Bini aşkın şiirimde genellikle heceyi kullansam da en son çıkan “Yâ Hayy!” (Ötüken Yayınları) adlı eserim, ekseriyetle aruz formundadır ve bestekârlarımızca itibar görmektedir.

Bu makalemizi bitirirken, son yazdığım bir rubaimi paylaşmak istiyorum.

Hepinize iyi seneler…

GİR KOYNUMA ÜRYÂN!

Esrarlı emel nağmesi inler gibi âhtan,

Al kalbimi sen bestele, sultâniyegâhtan,

Coştur beni mecnun gibi, Yâr şarkımı söyle!

Gir koynuma üryân, ne olur korkma günahtan!

Vezni; Mef’ûlü, Mefâîlu, Mefâîlu, Feûlün

Yorum yazmak için tıklayınız

Bu sayfalarda yer alan okur yorumları kişilerin kendi görüşleridir. Yazılanlardan Medimagazin veya medimagazin.com.tr sorumlu tutulamaz.

Bu konuya yorum yazılmamıştır.
Yazarlar
SON HABERLER
#MedimagazinHİT (HAFTALIK)
#MedimagazinHİT (AYLIK)
ETKİNLİKLER
TarihEtkinlikKategoriYer
14/03-17/034. Uluslararası Antalya Aile Hekimliği KengresiAİLE...ANTA